स्पंदन - माझा पहिला कथासंग्रह आला आहे !

नमस्कार मित्रमैत्रिणींनो 

आणि अपरिचित समस्त वाचकहो, 

आपल्याला कळविण्यास अत्यंत आनंद होतो आहे की माझा पहिला वहिला कथासंग्रह ' स्पंदन ' हा पुण्यातील नामांकित प्रकाशन संस्था 'लोकव्रत प्रकाशन'तर्फे प्रकाशित झाला आहे. 

2010 सालापासून अगदी गांभीर्याने सुरू असलेल्या माझ्या लेखन प्रवासास लागलेले हे पहिले सुंदर मधुर फळ आहे असे मला वाटते. माझ्या ब्लॉगवर आपण माझे विविध विषयांवरील लेखन वाचत आलेला आहातच आणि वेळोवेळी त्यास सुंदर प्रतिक्रिया देखील अनेकांनी आजवर दिलेल्या आहेत, त्यामुळेच आपण माझे लेखन आणि ब्लॉगर म्हणून माझी असलेली ओळख केव्हाच स्वीकारली होतीत, त्याचीच पुढची पायरी म्हणजे आता प्रत्यक्ष पुस्तक लिहून ते तुमच्या सर्वांच्या हाती देताना आणि यानिमित्ताने लेखिका म्हणून पहिली इयत्ता उत्तीर्ण झाल्याचा मला अतिशय आनंद आणि अभिमान आहे. 

माझ्या या पहिल्या पुस्तकाच्या यशात आमच्या नुक्कड या कथेशी संबंधित असलेल्या फेसबुक पेजच्या माध्यमातून मा.लेखक श्री. विक्रम भागवत आणि समस्त नुक्कड परिवाराचा अतिशय मोठा वाटा आहे. तेथील जाणकार मंडळींनी जर माझ्या कथांना वेळोवेळी प्रोत्साहन दिले नसते तर कदाचित मी कधीच कथा लिहून त्यात पुन्हा प्रगती करण्याचे धाडस करू शकले नसते, त्यामुळे त्या सर्वांचे मनःपूर्वक आभार मनोमनी कायमच मानत राहीन यात शंका नाही.

लोकव्रत प्रकाशनाचे मा.श्री. शिरीषजी कुलकर्णी आणि त्यांच्या सुविद्य पत्नी अॅड. वर्षाताई माडगुळकर तसेच लोकव्रतची संपूर्ण टीम म्हणजे माणिक घारपुरे, भैरवी देशपांडे, श्रेया सरनाईक, गायत्री मुळ्ये आदींनी माझ्या पुस्तकावर जी मेहनत घेतली त्याबद्दल त्यांचेही मनापासून आभार. माझ्या पहिल्या पुस्तकाचे मुखपृष्ठ माझ्या मनातील स्वप्नवत साकारले ते म्हणजे शिरीष सरांनीच ! सोबत पुस्तकाची छायाचित्र जोडत आहे, ती पाहून आपल्याला पुस्तकाच्या सुंदर डिझाईनचा, आकर्षक रंगसंगतीचा अंदाज येईल आणि आपण माझे पुस्तक नक्कीच तातडीने खरेदी कराल याची मला खात्री आहे.  

लेखकाने जे लिहीले ते प्रकाशकाला जेव्हा पूर्णतः कळते तेव्हाच खरंतर लेखक आणि प्रकाशकाचे सूर जुळतात आणि मग सुंदर पुस्तकांची निर्मिती होते. आजच्या घडीला आपल्या देशात जवळपास प्रत्येक लहानमोठ्या प्रकाशकांशी नाळ जुळलेले लेखक आहेत आणि ते वर्षानुवर्ष त्याच प्रकाशन संस्थेशी संलग्न आहेत याचे कारणच हे आहे की त्यांचे सूर जुळलेले आहेत.

असेच माझेही सूर लोकव्रत प्रकाशनाशी कायम जुळलेले राहोत हीच आज यानिमित्ताने ईश्वरचरणी प्रार्थना...!

धन्यवाद

मोहिनी घारपुरे - देशमुख 

संपर्क - 8668289992 

पुस्तक ताबडतोब, घरपोच, ऑनलाईन मागविण्यासाठी या लिंकवर क्लिक करा ( शुल्क फक्त 125 रूपये )

https://lokvrat.in/10132 

कोण ही सुंदरा ?

परवा काय झालं, अचानक यूट्यूबवर एका सुंदर गाणाऱ्या मुलीचं रील माझ्यासमोर आलं. मी सहज व्हिडीओ प्ले केला आणि एका क्षणात मला आयुष्यात पहिल्यांदाच सुंदर ( माझ्याहूनही फार सुंदर 😉 ) अशी एक गोड गळ्याची पाश्चात्य सिंगर दिसली. अशी आरस्पानी सौंदर्य आणि लाजवाब गाणारी आणि मुख्य म्हणजे अशा नजाकतपूर्ण हालचाली करणारी ही तरूणी भल्याभल्यांना नादावेल यात काहीच शंका माझ्या मनात उरली नाही. मी एकापाठोपाठ एक तिचे रील्स पहात गेले. तिची गाणी इंग्रजी भाषेत होती, आणि ती गाताना तिच्या सुंदर दंतपक्ती, तिचे पातळ, मुलायम, गुलाबाच्या पाकळीसारखे ओठ, तिची निमुळती मान, नाजूकशी हनुवटी, केसांच्या मुलायम बटा, तिच्या निरनिराळ्या हेअरस्टाईल्स, तिची आभुषणे, तिचा पेहराव ...सारं सारं काही भुरळ पाडणारं होतं. जिथे माझ्यासारख्या मुलीची ती पाहताच बाला कलिजा खलास झाला अशी हालत झाली तिथे एखाद्या मुलाची, पुरूषाची तर या मुलीला पाहून काय हालत होत असेल असा विचार क्षणभरात माझ्या मनात डोकावून गेला. पहिल्यांदाच मला यानिमित्ताने एखाद्या मुलीबद्दल फार फार कुतुहल निर्माण झालं. म्हटलं, यार इथे आम्ही भारतीय लोकं माधुरी, हेमा, रेखा यांच्या सौंदर्यात घायाळ झालेलो असताना परदेशात ही कोण मंजुळा, सौंदर्या तुफान करतीये आणि तिचा पत्ता अजून इथल्या लोकांना कसा काय नाही लागलेला... अशा विचारात मी आपली तिची यूट्यूब प्रोफाईल खंगाळायला लागले. तिच्या चॅनलच्या इन्ट्रो पार्टमध्ये लिहीलेलं होतं - 

" Welcome to LoFiLulla – your cozy corner for learning English through music. 🎶✨

Experience the magic of AI —where virtual artists bring every song to life with passion and precision.

We blend classic covers, calming melodies, and lyrical beauty to help you improve pronunciation, grow your vocabulary, and fall in love with English—one song at a time.

Perfect for learners, dreamers, and music lovers alike."

आता माझं कोडं सुटलं, माझी हसून हसून पुरेवाट झाली. कारण, इतक्या वेळ माझ्या मनात अशी प्रतिमा झाली होती की ही सुंदर मुलगी गाणी म्हणून लोकांना इंग्लिश शिकवण्याचं काम करत होती. मी मनात म्हटलंसुद्धा, आयला, हिच्यासारखी सुंदर मुलगी हे असं सोपं काम करतेय, आपल्या भाषेचा प्रचार प्रसार करतेय तेही अशी छान सोपी सोपी गाणी आपल्या मधुर आवाजात गाऊन, शिवाय तिची नझाकत म्हणजे तर आहाहा ... आणि आपण पहा... जे स्वतःजवळ आहे ते विकता आलं पाहिजे माणसाला... असले डोक्यात विचार सुरू होते आणि हे वाचल्यावर एकदम हसूच फुटलं मला !

लोफीलुल्ला ही माणूस नाहीच्चे.... ही जगातील पहिली व्हर्चुअल आर्टीस्ट आहे ( हे कळताच मी मनातल्या मनात हुश्श म्हटलं... नाही, काँपिटीशन गेली नं 😉😂) आणि तिला पहाताच मनात जे जे काही शहाणपणाचे विचार आले , स्वतःला कोसण्याचे उद्योग  बसल्याजागी क्षण दोन क्षण केले... ते सारे सारे मी तत्क्षणी मागे घेतले. स्वतःच स्वतःच्या मनावर उगी उगी म्हणत फुंकर घातली नि स्वतःचेच सांत्वन करत लोफीलुल्लाची सगळी गाणी ऐकली. पाहिलं नं एआय माणसाला कशी कशी आणि किती पराकोटीची स्पर्धा निर्माण करतंय. एखाद्या स्त्रीच्या सौंदर्याविषयी मत्सर वाटावा इतकी कोणी सुंदर स्त्री दिसली की बायकांना मत्सर वाटतो आणि पुरूष भाळतात हा अनुभव आता एआय सुंदरीलाही आला असावा नै 😁😆

2017 मध्ये एका फ्रेंच यूट्यूब चॅनलवर लोफी गर्ल सर्वप्रथम जॅपनीझ आविष्कारात अवतरली. दिमित्री सोमोग्यीने 18 मार्च 2015 मध्ये चिलकाऊ नावाचं  एक यूट्यूब चॅनल सुरू केलं होतं आणि यावर रिलॅक्सिंग, सूदींग असं म्युझिक चॅनल असा टॅग लावलेला होता. ही लोफी गर्ल आपल्या बेडरूममध्ये एका टेबलावर निवांत अभ्यास करता करता कानाला हेडफोन लावून गाणी ऐकतीये आणि शेजारी खिडकीत तिची मनीमाऊ बसलीये अशा प्रकारचं हे अॅनिमेशन होतं. जगभरात ही लोफी गर्ल अल्पावधीतच इतकी प्रसिद्ध झाली की विचारू नका. या लोफी गर्लबद्दल इतकं आकर्षण निर्माण झालं की जगभरातील लोकं हिच्याशी कमेंटद्वारे अगदी काहीही गप्पा मारू लागले. लो-फी म्युझिक इन हिपहॉप स्टाईल अशा प्रकारचे व्हिडीओ आणि लाईव्ह स्ट्रीम या चॅनलवरून जेव्हा जेव्हा प्रसारित होऊ लागल्या तेव्हा तेव्हा कमेंट्सचा पाऊस पडायला लागला. 

त्यानंतरचा आविष्कार म्हणजे ही लोफीलुल्ला व्हर्च्युअल आर्टीस्ट आहे. मध्ये बराच काळ लोफी गर्लने गाजवला असूनही आता पुन्हा ही लोफीलुल्ला खरीखुरी ह्युमनरूपात अवतरल्याने पुन्हा एकदा जगभरातील लोकांना आकर्षित करते आहे. लोफीलुल्ला यूट्यूब चॅनलचे सध्या 435K सबस्क्राईबर्स आहेत तसंच तिच्या इन्स्टा पेजचा फॉलोअर्सचा आकडा 275K इतका आहे. 

इंग्रजी भाषा जगभरातील लोकांना अशा विलक्षण अभिनव कल्पनेद्वारे शिकवण्याची ही जी काय शक्कल लढवलेली आहे तिला मात्र मी मनापासून दाद देते. ज्या कोणाच्या डोक्यातून ही शक्कल आली त्यांच्या हुशारीला आणि कल्पकतेला एकवीस तोफांची सलामीच 😄😆🙏

लोफीलुल्लाच्या तोंडून चू चू ट्रेन, टेनिसी नाईट अशी एक से एक रोमँटीक गाणी ऐकणं आणि पहाणं देखील फार फार धमाल आहे बरं का... एकदम नादखुळा... या बाईच्या नादाला लागाल तर यडं व्हाल....

तर मंडळी, लोफीलुल्लाचा हा व्हिडीओ पहा आणि पहाताना लक्षात ठेवा की ही रिअल नाही तर व्हर्चुअल आर्टीस्ट आहे... नाहीतर तिच्या आरस्पानी सौंदर्यानी आणि तिच्या गोड गोड मधाळ आवाजनी तिकडे घायाळ होऊन पडाल आणि तुमच्या घरचे तिच्या नावानी खडे फोडत बसतील !

काय कळलं नं ?? 🤪🤣🤪

-मोहिनी घारपुरे देशमुख 

https://youtube.com/@lofilulla?si=ctwfTZLiyhrsP-y- 

(लेख माझ्या नावासकट व्हायरल करू शकता, 

नाव उडवणाऱ्यांच्या घरी लोफीलुल्लाच्या नावावरून कटकटी होऊ दे रे महाराजा ......... )

चला सोबतीने लिहूया !

 नमस्कार 

सर्वप्रथम माझ्या ब्लॉगच्या सर्व वाचकांचे आभार.

गेली अनेक वर्षे सातत्याने मी माझ्या ब्लॉग विविध विषयांवर अपडेट करत असते. त्यामुळेच आता माझ्या ब्लॉगवर तब्बल 37 हजारहून अधिक वाचक मित्र ( Live visitors count नुसार ) जोडले गेलेले आहेत हे मला आज अभिमानाने सांगावेसे वाटते. 

अनेक वर्ष मी वर्तमानपत्र, मासिकं, सोशल मीडिया अशा विविध माध्यमातून सातत्याने लिहीत आलेली आहे कारण माझं लेखनावर फार फार प्रेम आहे. मला असं वाटतं, की जेव्हा आपण लिहीतो तेव्हा आपल्यातील नैराश्य, वैचारिक गोंधळ सहज दूर होतात. शाळेपासून आपण भाषा शिकतो त्यात पहिली पायरी ही पाटीवर अक्षरं काढण्याची चढतो. अर्थात, तिथूनच खरंतर प्रत्येकाच्याच लेखन प्रवासाची सुरूवात होत असते. माझ्यासारखी अनेक मंडळी पुढे आपला आपला लेखनमार्ग शोधतात आणि त्या मार्गाने पुढे जात रहातात. कोणी ब्लॉग लिहीतं, कोणी कथा, कोणी कादंबऱ्या, कोणी कविता आणि कोणी कोणी चक्क नियमीतपणे डायरी लिहीताना दिसतं. एकूणच लेखन ही कला मनःशांती देणारी आहे असे म्हटल्यास वावगे ठरणार नाही. त्यामुळेच माझ्या सर्व वाचकांसाठी मी आज हा लेखन उपक्रम घेत आहे. आपल्या कल्पनाशक्तीला चालना मिळावी आणि आपल्या लेखणीने कल्पनेच्या भराऱ्या माराव्यात एवढ्याच निखळ हेतूने हा उपक्रम आहे. ही स्पर्धा नाही, त्यामुळे बक्षीसं वगैरे नाही, पण आपण आपल्या विचारचक्रात, दिनचक्रात अडकलेलो असताना जेव्हा आपल्याला कल्पनेच्या भराऱ्या मारायची संधी मिळते तेव्हा आपला मेंदू पहा कसला जबरदस्त काम करतो आणि चटकन् फ्रेश होतो !

थोडक्यात काय, लेखकांच्या मेंदूला माझ्याकडून हा खाद्य पुरवठा ...

चला, डोकं लढवा आणि जे सुचतंय ते लिहा...

खाली मी तीन चित्र पोस्ट करते आहे. या चित्रांवरून तुम्हाला जे काही सुचेल ते कमेंट करून लिहायचे आहे. चित्रासोबत मुद्दाम क्रमांक दिलेले आहेत. आपणही कमेंट करताना मला नेमकं तुम्ही कोणत्या चित्राविषयी काय लिहीत आहात हे कळण्यासाठी चित्र क्रमांकाचा स्पष्ट उल्लेख करावा ही नम्र विनंती. 

आपण कमेंट पोस्ट करताना त्यासोबत आपले नाव, वय, शहर, मोबाईल क्रमांक आणि चित्र क्रमांक असा तपशील लिहून कमेंट करावी. 

चित्र क्रमांक 1 - 

चित्र क्रमांक 2 

चित्र क्रमांक 3 - 

ऑल द बेस्ट... बघूया, कोणाकोणाला काय काय लिहायला सुचतं... तुम्ही वरीलपैकी कितीही चित्रांवर कोणत्याही प्रकारचं लेखन करू शकता.

चला, विचार करा आणि लिहायला बसा...

धन्यवाद

मोहिनी घारपुरे - देशमुख  

सूर राहू दे

शं.ना.नवरे लिखीत आणि मंगेश कदम दिग्दर्शित 'सूर राहू दे' हे अप्रतिम नाटक मी यूट्यूबवर पहिल्यांदा पाहिलं आणि मग पुढे कित्येकदा या नाटकाची पारायणं केली.

मराठी साहित्य आणि त्यातही मराठी नाटकं आपल्याला जीवनातील किती कंगोरे दाखवून शहाणं करतं नै असा सहजभाव यानंतर माझ्या मनात उमटला.

तसं म्हणाल तर या नाटकाची कथा आजच्या काळात तुम्हाला घिसीपिटी वाटू शकेल कारण याच स्टोरी लाईनवर बरीच कथानकं पुढे आलेली आहेत. पण तरीही सूर राहू दे हे नाटक फार उंचीवर जाऊन पोचतं याचं कारण म्हणजे यातील आशयघन संवाद, सुरेख भाषा आणि यातले नटश्रेष्ठ संजय मोने, शुभांगी गोखले, सुनील बर्वे आणि अन्य सहकलाकार यांचा सुरेख अभिनय!

डॉक्टर ( संजय मोने ) आणि त्यांची पत्नी अरूंधती ( शुभांगी गोखले) हे लग्नानंतर दोन वर्ष मुंबईत संसार करतात पण डॉक्टरांना आपल्या मूळ गावी राहून तिथल्या गोरगरीब लोकांसाठी काम करण्याचा ध्यास लागतो आणि ते तिथे शिफ्ट होतात. पाच वर्ष गावात राहून ते मनोभावे काम आणि नेटका संसार करत असतात पण त्यांची पत्नी अरूंधती मात्र गावाकडे रमत नसते. तिला मुंबईतील आपल्या सुखलोलुप आणि लक्झरीअस जीवनाची सतत ओढ लागून ती तिथे परत जाण्यासाठी व्याकूळ झालेली असते. पाच वर्षांत संसार वेलीवर उमललेल्या फुलाला, आपल्या मुलाला त्यांनी शिक्षणानिमित्त बोर्डींग स्कूलला ठेवलेलं असतं. त्यांच्या संसारात खरंतर सगळंच छान चाललेलं असतं. घरात बेला नावाची एक गावातलीच मुकी मुलगी मदतनीस म्हणून कामाला असते. एक कंपांऊंडर ( निखील रत्नपारखी) असतो जो अगदी डॉक्टरांचा सखा असल्याप्रमाणेच रहात असतो. अरूंधतीचा भाचा ( अनिकेत विश्वासराव) त्यांच्याकडे डॉक्टरांबरोबर कामात मदत करून शिकण्यासाठी रहात असतो...

शिवाय गावाकडची माती, तिथली माणसं आणि भरभरून मिळणारं निसर्ग सान्निध्य! अहो जगायला याहून वेगळं काय हवं असतं ?

पण ...

तरीही अरूंधतीला तिथे रहाण्यात फार काही स्वारस्य वाटत नसतं. तिचं मन मुंबईकडे ओढ घेत असतं. अशातच एकाएकी तिचा लग्नापूर्वीचा प्रियकर ( सुनील बर्वे) जो आता एका ट्रॅक्टर कंपनीचा डीलर झालेला असतो तो एका मोठ्या कार्यक्रमानिमित्त गावी येतो. त्याला डॉ. आपल्या घरी आदराने बोलावतात. खरंतर अरूंधतीनेच त्याला काही दिवसांपूर्वी गुपचूप पत्र पाठवून तिला इथून घेऊन जाण्याची विनंती केलेली असते.

आणि मग ... पुढे जे काय होतं ते तसं म्हणाल तर उघड सत्य! पण तेच सगळं पहाण्यासारखं आहे. कलाकारांचे अभिनय आणि पदोपदी आपल्याला माणूस कसा कसा चुकतो आणि त्याने जगताना स्वतःचा तोल किती राखला पाहिजे हे सारं सारं एकेका संवादातून आपल्या मनावर कोरलं जातं!

नाटकाचा शेवट पहाताना आपलं मन सुन्न होतं.

इथे स्त्री पुरुष असा भेद न करता माणूस म्हणून आपल्याला विचार करायला हे नाटक अंतिम टप्प्यात भाग पाडतं... आणि तेच या नाटकाचं यश आहे असं मला वाटतं.

मराठी नाटकांसाठी मराठी प्रेक्षक जीव टाकतो ते का याचं कारण या अशा सुंदर कलाकृती आहेत हेच खरं!

नाटक यूट्यूबवर आहे, नक्की पहा.

- मोहिनी घारपुरे देशमुख